Σωματικότητα
Από το σώμα σύμπτωμα στο σώμα βίωμα
Υβριδική διημερίδα της Συστημικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος 2026
Η εκκλησία λέει: Το σώμα είναι αμαρτία
Η επιστήμη λέει: Το σώμα είναι μια μηχανή
Η διαφήμιση λέει: Το σώμα είναι μια επιχείρηση
Το σώμα λέει: Είμαι μια γιορτή
Eduardo Galeano
Το σώμα δεν ξεγελιέται. Φέρει μνήμη – του πόνου και της χαράς, του τραύματος και της ανάρρωσης, της φθοράς αλλά και της ευρωστίας. Αποτελεί το μέσο, που επιτρέπει στον εαυτό να κινηθεί στο χώρο αλλά και να επικοινωνήσει χωρίς την παρουσία λόγου. Είναι το πρώτο και πιο ειλικρινές αρχείο της ζωής μας: Καταγράφει, φαινομενολογικά μόνο άραγε(;), το μεγάλωμα, την αγάπη, την ασθένεια, τις κοινωνικές επιταγές, τη βία ως κυρίαρχη επιβολή αλλά και τις έμφυλες ανισότητες.
Η σωματικότητα, ως η μελέτη μεταξύ σώματος και του κόσμου που το περιβάλλει, αγγίζει τη σεξουαλικότητα, αγγίζει την αναπηρία, όπου το σώμα δεν είναι απλά μια ατομική εμπειρία αλλά και όχημα βιοπολιτικών ρυθμίσεων, κανονιστικοτήτων και αποκλεισμών. Πεδίο όπου εξουσία και νόρμα αποτυπώνονται πάνω στη σάρκα.
Ζούμε σε ένα κόσμο, που στη μια θέαση, το σώμα αποκτά μακροζωία – χάρη στα επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης, σεβασμό, προστασία και αξιοπρέπεια – χάρη στη χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε άλλη θέαση ή σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη, το σώμα υφίσταται βασανισμούς, αποστέρηση φαγητού, ως μέσο επιβολής της εξουσίας και πρόθεση απανθρωποποίησης, όσων πολιτικά, εθνοτικά, θρησκευτικά διώκονται και όσων επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους ως ασπίδα αντίστασης στην κυρίαρχη επιβολή.
Ταυτόχρονα, το σώμα χωράει μέσα στις διαδρομές της ζωής, στις γέφυρες του ατόμου με τα συστήματα που το περιβάλλουν, ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο και τις κοινωνικές πραγματικότητες. Η σχέση μας μαζί του αντανακλά αξίες αντοχής, απόδοσης και δύναμης,
αλλά και μια επιτακτική πολιτισμική απαίτηση για νεότητα, ζωντάνια και διαρκή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η γλώσσα δεν είναι ουδέτερη: λειτουργεί ως φορέας και ταυτόχρονα ως κατασκευαστής νοήματος. Εκφράσεις όπως “θα σφίξω τα δόντια για να συνεχίσω”, “θα κάνω την καρδιά μου πέτρα”, “θα σκύψω το κεφάλι για να επιβιώσω” εγγράφουν στο σώμα τρόπους ύπαρξης και συνέχειας. Παράλληλα, ένας σύγχρονος, επιτακτικά ψυχολογικοποιημένος λόγος, προβάλλει την αυτοφροντίδα ως καθήκον, συχνά αποσπασμένο από τα συμφραζόμενα μέσα στα οποία το σώμα ζει και νοηματοδοτείται.
Πώς η συστημική οπτική επιτρέπει την ανάδυση μιας πολυπλοκότερης κατανόησης της φροντίδας εαυτού, με σεβασμό στην ολότητα της ύπαρξης, μέσω της διαρκούς συνδιαλλαγής του ψυχικού με το σωματικό, του ατομικού με το κοινωνικό και τη φύση;
Ποιες συστημικές αρχές και ποιοι χώροι θεραπευτικών συναντήσεων μπορούν να διευκολύνουν εκείνους τους χρήσιμους διαλόγους ανάμεσα στο άτομο, το σώμα και το περιβάλλον; Τί θέση άραγε έχουν το γκροτέσκο σώμα του Michael Bakhtin και ο ρόλος της σωματικής αλλαγής στην εξέλιξη του Gregory Bateson, στους διαλόγους αυτούς;
Σε αυτή τη διημερίδα επιχειρούμε να ανοίξουμε ένα χώρο συνάντησης: ανάμεσα στο σώμα
Το σώμα είναι ο τόπος που συμβαίνει η ζωή.
Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
Η διημερίδα θα πραγματοποιηθεί υβριδικά, στις 28 και 29 Νοεμβρίου 2026,
στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αγίας Σοφίας 51 και Α. Δελμούζου 1, 54631 Θεσσαλονίκη
https://maps.app.goo.gl/QW8sjem6BW5ULweo6
Θα μας έδινε χαρά να σας δούμε από κοντά, αλλά όσοι και όσες δεν μπορείτε ή το προτιμάτε,
έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε τη διημερίδα και διαδικτυακά.
Στη συνέχεια θα βρείτε την επισύναψη του προγράμματος.
Για να δηλώσετε συμμετοχή, συμπληρώστε τη φόρμα εγγραφής είτε ΕΔΩ:
https://form.everestwebdeals.co/?form=a189f2dba488756c274196e1ce1529a3
Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά τις οδηγίες που θα βρείτε στη φόρμα εγγραφής
και επικοινωνήστε μαζί μας στο organotikiseve@gmail.com για απορίες και προβλήματα.
Θα χαρούμε να σας δούμε όλους και όλες στις 28 και 29 του Νοέμβρη!
Παρακάτω θα βρείτε και το πρόγραμμα της Διημερίδας: